کارخانه سنا پلیمر، تلاشی برای بازتعریف فضای صنعتی در مقیاس انسانی است.پروژه کارخانه سنا پلیمر با رویکردی شکل گرفته است که در آن، معماری صنعتی تنها به پاسخ‌گویی به نیازهای عملکردی محدود نمی‌شود؛ بلکه تلاش می‌کند محیطی انسانی، منسجم و دارای هویت ایجاد کند..در طراحی این مجموعه، آجر به‌عنوان متریالی آشنا و بادوام، نقش اصلی را در شکل‌گیری هویت معماری پروژه بر عهده دارد. تکرار و امتداد آجر در نما و فضاهای داخلی، در کنار قاب‌های تیره و سطوح خنثی، یک زبان بصری یکپارچه میان بخش‌های مختلف مجموعه ایجاد می‌کند..یکی از عناصر شاخص پروژه، پوسته مشبک آجری در نمای ساختمان است. این لایه علاوه بر ایجاد عمق و ریتم در سطح نما، به‌عنوان واسطه‌ای میان فضای داخلی و بیرون عمل می‌کند و کیفیت ورود نور و سایه را تحت تأثیر قرار می‌دهد. الگوی هندسی این پوسته در کنار حجم‌های ساده و خطوط صریح ساختمان، به نما شخصیت می‌بخشد، بدون آنکه عملکرد صنعتی مجموعه تحت‌الشعاع قرار گیرد..در فضای داخلی نیز همین رویکرد ادامه پیدا می‌کند. آجر، سطوح با بافت طبیعی، رنگ‌های خنثی، فلزات تیره و نور گرم در کنار یکدیگر قرار گرفته‌اند تا فضایی با هویتی صنعتی اما دور از سردی و خشونت معمول فضاهای صنعتی شکل بگیرد. در بخش‌هایی مانند فضای ورودی و پذیرش، محل استراحت، اتاق‌ها و فضاهای خدماتی، توجه به نور، بافت و جزئیات باعث شده است محیط کاری کیفیتی نزدیک‌تر به یک فضای معماری‌شده و انسانی پیدا کند..در نهایت، پروژه سنا پلیمر تلاشی است برای ایجاد تعادل میان عملکرد، دوام، هویت و کیفیت تجربه؛ جایی که معماری صنعتی می‌تواند علاوه بر پاسخ‌گویی به نیازهای یک مجموعه تولیدی، محیطی با شخصیت و کیفیت فضایی مشخص نیز شکل دهد.

آپارتمان مسکونی | توازن ریتم، متریال و تناسباتدر طراحی نمای این آپارتمان مسکونی، تمرکز اصلی بر ایجاد هویتی معاصر از طریق ترکیب احجام ساده، تناسبات عمودی و افقی و استفاده‌ی هدفمند از متریال‌های متفاوت بوده است. حجم میانی ساختمان به‌عنوان عنصر شاخص ترکیب، با تأکید بر امتداد عمودی و تکرار منظم بالکن‌ها، از دو حجم مجاور متمایز شده و به نقطه‌ی کانونی نمای اصلی تبدیل شده است. این تفکیک در کنار حفظ انسجام کلی ساختمان، به ترکیب نما عمق بصری می‌بخشد. تکرار طبقات و خطوط افقی بالکن‌ها، نظمی ریتمیک در ارتفاع بنا ایجاد می‌کند؛ ریتمی که با خطوط عمودی تأکیدشده در طرفین حجم مرکزی در تعادل قرار گرفته و بر کشیدگی ساختمان تأکید می‌کند.یکی از ویژگی‌های اصلی طراحی، تضاد میان سطوح روشن نما و متریال چوبی به‌کاررفته در سقف بالکن‌هاست. رنگ و بافت گرم چوب، در کنار سطوح خنثی و قاب‌های تیره‌ی بازشوها، از یکنواختی بصری جلوگیری کرده و به نمای ساختمان کیفیتی متعادل می‌بخشد. بالکن‌های متوالی با جان‌پناه‌های ساده و بازشوهای وسیع، علاوه بر تعریف لایه‌های افقی نما، فضایی نیمه‌باز برای ارتباط ساکنان با محیط بیرون فراهم می‌کنند. حضور گیاهان در بالکن‌ها و فضای سبز بام نیز به ترکیب معماری و طبیعت پیوند می‌خورد و از صلبیت سطوح ساختمانی می‌کاهد. در دو حجم کناری، استفاده از الگوهای متفاوت در بازشوها و سایه‌اندازها، تنوعی کنترل‌شده ایجاد کرده و در عین تفاوت جزئیات، هماهنگی کلی مجموعه را حفظ می‌کند.در طراحی ورودی ساختمان، تغییر در مقیاس و عقب‌نشستگی حجم، محدوده‌ی دسترسی را از بدنه‌ی اصلی نما متمایز کرده است. جانمایی ورودی در بخش پایینی حجم مرکزی و استفاده از خطوط ساده و سطوح یکپارچه، خوانایی مسیر ورود را افزایش می‌دهد و ارتباطی مشخص میان فضای شهری و فضای مسکونی برقرار می‌کند. در مجموع، طراحی این آپارتمان بر پایه‌ی هماهنگی میان ریتم، تناسبات، بافت و رنگ شکل گرفته است؛ رویکردی که با تأکید بر سازمان‌دهی دقیق اجزای نما و پرهیز از پیچیدگی‌های غیرضروری، به خلق ترکیبی منسجم و معاصر منجر شده است.

طاووس | ظرافت در سادگی، تعادل در فضادر طراحی داخلی دفتر بازرگانی طاووس، رویکرد اصلی بر پایه‌ی مینیمالیسم آرام و حسی شکل گرفته است؛ رویکردی که در آن، سادگی به معنای حذف هویت نیست، بلکه بستری برای برجسته‌شدن کیفیت متریال‌ها، تناسبات و جزئیات است. ایده‌ی اصلی پروژه، خلق محیطی حرفه‌ای و معاصر بوده که در عین برخورداری از ظرافت و کیفیتی لوکس، حس آرامش و تعادل را به مخاطب منتقل کند. برای دستیابی به این هدف، پالت رنگی فضا با تکیه بر طیف‌های خنثی، از جمله کرم، خاکستری و قهوه‌ای، شکل گرفته است. ترکیب این رنگ‌ها با بافت گرم چوب و سطوح یکدست، فضایی هماهنگ و به‌دور از آشفتگی بصری ایجاد می‌کند؛ فضایی که در آن، هر عنصر با دقت انتخاب شده و در ارتباط با کلیت طراحی معنا پیدا می‌کند.در فضای مدیریت، طراحی دیوار شاخص پشت میز با استفاده از فرم قوسی، نورپردازی مخفی و نشان تجاری مجموعه، به ایجاد نقطه‌ی کانونی فضا کمک می‌کند. تضاد میان سطوح تیره و روشن، در کنار جزئیات ظریف و نور گرم، هویت بصری مشخصی به این بخش می‌بخشد. مبلمان با فرم‌های ساده و خطوط نرم انتخاب شده‌اند تا در کنار ساختار هندسی فضا، تعادلی میان صلابت و لطافت ایجاد کنند. در فضای جلسات نیز میز با طراحی متفاوت و پایه‌های مجسمه‌وار، فراتر از یک عنصر کاربردی ظاهر می‌شود و به بخشی از هویت طراحی تبدیل می‌گردد. قفسه‌بندی‌های توکار، سطوح چوبی و ترکیب متریال‌های مات، در کنار نورپردازی خطی و چراغ دکوراتیو با فرم سیال، به فضا عمق و شخصیت می‌بخشند، بدون آنکه انسجام کلی طراحی تحت‌تأثیر قرار گیرد.نورپردازی در این پروژه صرفاً به تأمین روشنایی محدود نمی‌شود، بلکه یکی از ابزارهای اصلی شکل‌دهی به تجربه‌ی فضایی است. نورهای خطی و مخفی، خطوط معماری و بافت متریال‌ها را برجسته می‌کنند و نور گرم چراغ‌های دکوراتیو، از خشکی احتمالی فضای اداری می‌کاهد. در کنار این عناصر، انتخاب متریال‌های طبیعی و توجه به جزئیات اجرایی، به ایجاد پیوستگی میان بخش‌های مختلف دفتر کمک کرده است. حاصل این رویکرد، فضایی است که در آن، لوکس‌بودن از طریق اغراق در تزئینات تعریف نمی‌شود، بلکه در کیفیت ترکیب‌ها، دقت در جزئیات و هماهنگی میان عناصر شکل می‌گیرد؛ فضایی با هویتی آرام، معاصر و متمایز که در عین حفظ ماهیت رسمی خود، تجربه‌ای دلپذیر از حضور در محیط کار ارائه می‌دهد.